Mijn vader kreeg in 1967 de diagnose 'manisch-depressief'.
Hij liep rond met een valse baard. Hij noemde zich Jesus John Harvard.
Toen hij beter werd, ging hij bij de televisie in Boston werken.
Daar ontmoette hij mijn moeder. Hij nam gewoon haar foto.
Op hun eerste date vertelde hij haar alles over zijn zenuwinzinkingen.
Zij vond het wel best. In die tijd deed bijna iedereen raar.
Ze trouwden en kregen mij, en daarna mijn zus.
We waren gelukkig. Maar er was nog meer. Dat is er altijd.
Papa, we moeten naar school. - Nee, vandaag is het feest.
Wat dan? - Dat ik ontslagen ben.
Je werkte er nog maar net. - Kijk eens om je heen.
We lopen van huis zo deze prachtige wereld in.
Hoe zit het met je werk? - Geen idee wie er begon met klagen.
Nou ja, ik kreeg ruzie met mijn baas. Laat maar.
Kom, paddenstoelen zoeken voor een omelet voor mama.
Weet mama dat je ontslagen bent?
Prachtig. Mama zal wel blij zijn dat jullie hebben gespijbeld.
Instappen.
Maggie, waar ga je naartoe? Wat doe je? Waarom die koffers?
Instappen. - Maggie, ik ben niet manisch.
Ik heb de kano klaargelegd. We kunnen gaan picknicken in Lincoln Park.
Daar is het toch veel te koud voor?
Ik ben een man. Mannen willen graag in vrijheid leven.
We willen jagen, paren. Dat is wat mannen doen.
Daarom hebben we ballen. - Rustig maar.
Het komt wel in orde.
Hij zit op de grond in alleen een zwembroek.
Hij is nu ziek, hij is zichzelf niet.
Volgens mij heeft hij het ijskoud.
Kijk me eens aan. Vertel je vrienden of je leraren hier niets over.
We weten dat papa een goed mens is, dat hij ons nooit wat aan zou doen.
Maar dat snapt niet iedereen. Helaas.
Lieve papa, ik heb in het bos gewandeld en heb afscheid genomen.
De auto is verkocht, maar we kregen een ijsje.
Ik baal dat we naar de stad verhuizen. - Ik had vanille met chocola. Heerlijk.
Mama zegt dat Bohemia voorbij is. Ik denk dat dat met geld te maken heeft.
Veel liefs, Faith Feather Stuart. - Amelia Lavender Stuart.
Schatjes.
Wil je naar papa toe? Ga maar.
Kleintje.
Groot kleintje. Ik voel me al veel beter. - Echt?
Je hebt een dikke buik.
Dat komt door de medicijnen. Doet geen pijn. Sla er maar op.
Toe maar. Hard.
Pas maar op.
Doe dat nooit bij Houdini als hij niet oplet, dat werd zijn dood.
Dag, knapperd. - Ik heb bloemen voor je.
Je bent zo mooi. Je lijkt op je moeder.
Moet ik helpen?
Hoe voel je je?
Ik voel me geweldig. - Vorige week zag je er beter uit.
Hebben ze de medicatie aangepast? - Ja, ze hebben iets nieuws geprobeerd.
Ik wil even gaan zitten.
Ik wil naar huis, naar mijn gezin. - Dat komt wel, papa.
Ik hou van jullie. - Wij van jou.
Ik hou ook van jou, papa. - Dank je.
ZES WEKEN LATER
Door het licht op het dak kan ik niet slapen. Het lijkt dan wel dag.
Ik maak wel gordijnen. - Het zijn net lampen bij een gevangenis.
Ik was ook liever niet verhuisd, maar er is geen goed werk in Sudbury.
Je werk hier is ook niet goed. - Ik ga wat beters zoeken.
Waarom woont papa niet hier? - Ik wil niet naar dat centrum.
Haast zo erg als het ziekenhuis. - Papa is nog niet beter.
Hij kan veel beter koken dan jij.
Faith. Wat moet dat voorstellen?
Een bloem. Een mooie.
Mijn vader woont hier.
Hoe ben je hier gekomen? Ben je uit school komen lopen?
Wat zijn je plannen? - Mijn plannen?
Ik ben van plan...
...hier weg te gaan. Dat staat op één. - Goed zo.
Ik ga werk zoeken. En een flat.
Dan kunnen jullie bij mij logeren.
Dan bak ik pannenkoeken voor het ontbijt en het avondeten.
En dan kom ik weer bij jou en Faithie en bij mama wonen.
Als mama dat nog wil.
Ik ben net Lucy die op bezoek is bij Mr Tumnus.
Wat lief dat je dat zegt.
Volgens mama heb je een drankprobleem.
Als je stopt met drinken en je lithium inneemt, mag je vast weer thuiskomen.
Vind je dat mama dat soort dingen met je moet bespreken?
Kunnen we terug naar Lucy en Mr Tumnus?
Deze twee.
Keller Brothers.
Voor jou. Geen privégesprekken. - Sorry.
Dit is je werk. - Ja, sorry.
Met mij. Amelia heeft me vandaag opgezocht.
Alles is goed, ik breng haar thuis.
Hoe is ze bij jou gekomen? - Gelopen.
Helemaal van school?
Precies. Ik vind dat we een therapeut voor haar moeten zoeken.
Ze is zo goed geworden. Fantastisch. - Geweldig.
Hoe is het op je werk? - O, dat.
Dat ik dit doe...
Ik vergeet de was. - Doen wij wel.
Faithie.
En spinazie à la crème. - Zalig.
Alles met room is lekker.
Gaan jullie naar het Lincoln? - Nee, het Peabody.
Dat is de beste openbare school. Maar die staat niet in onze wijk.
Als je hier woont, moet je naar het Lincoln. Een vreselijke school.
Of word je graag voor je kont geschopt? - Ik wil geen schop voor mijn kont.
Dat wil niemand. - Wij gaan naar het Peabody.
Maar dat is illegaal. En oneerlijk. Jullie gaan de gevangenis in.
Wat als ze vragen waar ik woon? Ik wil niet liegen.
Het Peabody is de beste school. - Nou en, ik wil niet liegen.
Hoeft ook niet, mama liegt. - Op het Lincoln word je geschopt.
Ik leer jullie wel vechten. - Wat als ze ontdekken dat ik lieg?
Je bent de beste leerling van de klas. - Dan worden we voor onze kont geschopt.
Wie zei dat? Jij schopt ze voor hun kont.
Als je ons op het Peabody wilde, waarom wonen we dan niet in die wijk?
Dat kunnen we niet betalen. We boffen met deze flat.
Papa's familie is stinkend rijk. - Ja, maar wij niet.
Ik solliciteer me suf, maar dat levert niets op.
Ik heb net mijn laatste geld uitgegeven. Wil je arm zijn én laag opgeleid?
Wil er iemand nog wat?
Dank je, Cam, voor het heerlijke eten. - Dat kan elke avond, hoor.
Ik wil een echtgenoot, geen echtgenote. - Dat mag ik niet van mijn vrouw.
Wel als zij gewoon je vrouw mag zijn.
Dat mag best, maar zij wil de man zijn zodat hij de vrouw moet spelen.
GEEN TOEGANG WATERVOORZIENING
Wat zei hij? - Dat we niet in de goede wijk wonen.
Jij en Faith moeten naar het Lincoln. - Het spijt me.
Niet huilen, liefje. Je hoeft je niet te verontschuldigen.
Hij vroeg waar we wonen en ik wist niks te zeggen.
Je hebt het goed gedaan. Liegen is niet goed.
Hij zei dat we illegaal bezig waren. - Weet ik.
Ik had er niet bij nagedacht. Ik wilde jullie op de beste school hebben.
Wat als Faith vanwege mij in elkaar wordt geslagen?
Faith wordt niet in elkaar geslagen. Ze bijt.
Slaapzakken, pyjama's, knuffels, boeken, schone kleren. Wat nog meer?
Tandenborstels. - Heb ik al.
En ik heb twee dozen, net bedden. Vinden ze fantastisch.
Ze hebben er zo'n zin in. Thee?
Als je die op hun kant zet, zijn het poppenkasten.
Het wordt hartstikke leuk. Toast?
Nu ik een eigen woning heb, kunnen de meisjes altijd bij me logeren.
Jij past er ook wel bij.
Grapje. Pas als je zover bent.
Lekkere thee. Cam?
Ik ga mijn MBA halen.
Maggie Stuart, jij bent me er eentje.
Had ik maar een pietsje van jouw bourgeoise voortvarendheid.
Ik heb een beurs voor Columbia.
De meisjes gaan niet naar New York. - Nee, ik kan geen flat daar betalen.
Hoe moet dat dan?
Ik stel het volgende voor.
Ik kan in anderhalf jaar afstuderen als ik in de zomer doorstudeer.
De moeder van Jenny heeft een kamertje voor me over.
Dus ik ga naar New York en jij komt hier wonen...
...om voor de meisjes te zorgen.
Ik? - Ja.
Je mist ze, en zij missen jou heel erg. Ik haal mijn MBA in anderhalf jaar.
Dan ga ik hier in Boston werk zoeken, en kom ik weer hier wonen.
Maar... Ik bedoel, ja.
Het is veel gevraagd, dat weet ik.
Maar de dokter zei ook dat... - Het is goed als ik me nuttig kan maken.
Structuur, de dokter zei dat je dat nodig had.
Zoals eten koken. Ze elke dag naar school brengen.
Ze naar bed brengen, zorgen dat ze hun tanden poetsen en haar borstelen.
De was. Jezus, dat is veel werk. - Dat is het ook.
Maar we zinken steeds verder weg. Ik moet iets doen. Begrijp je?
Ja, die nieuwe school van ze lijkt wel een tuchtschool.
Ja. Wij hebben allebei op een goede school gezeten.
Met pianoles. - Ik heb nooit les gehad.
Je hebt leren schermen en skiën. - Dat heb ik allemaal thuis geleerd.
Jij en ik hebben toponderwijs gehad. Dat wil ik ook voor de meisjes.
Ik ook, maar anderhalf jaar is wel heel erg veel structuur.
Je kunt het. En ik kom je elk weekend helpen.
Elk weekend? Slaap je dan hier? - Ja, natuurlijk.
Zijn we dan weer een gezin?
We moeten namens onze zoon nee zeggen. Hij kan dit niet.
Jawel. - Ik moet me van de dokter nuttig maken.
Maar waarom zou je dit als man willen? - Je moet jezelf niet onder druk zetten.
Dr Wendell zegt dat Cameron heel goed hersteld is en dit aankan.
Heeft dit iets te maken met feminisme?
We leven in armoede. De meisjes zitten op een vreselijke school.
Die goede school heeft ook niet veel geholpen.
We hebben superkinderen. - Maar ze zijn niet zelfstandig.
Wij ook niet, Murray. - Ik vind het stoer wat Maggie doet.
Bewonderenswaardig. - We kunnen wat zilver of zo verkopen.
Dat is nog niet genoeg voor dit etentje. - Nee, je kunt je gezin niet achterlaten.
Pauline, ik moet iets doen. We zijn blut.
Wat is dit? - We zijn al drie kwartier bezig.
Zo kan de rest er ook bij.
Waarom doet hij het er steeds opnieuw in? We moeten zo weg.
Weet ik. Ik neem even afscheid. Sorry, Peter.
Doe nou niet zo. Niet verdrietig zijn, liefje.
Wie is dat watje? - Een neef van Carol Webber.
Hij verhuist naar New York. - En jij moet rijden?
Dat lijkt me wel het beste, ja. Neem een foto van ons.
Een herinnering aan je moeder. Faith, luister naar je moeder.
Allemaal lachen.
Faith, zorg dat je zus haar haar borstelt. - Welke eikel toetert op zo'n moment?
Cam, dank je. Fantastisch dat je dit doet. - Graag gedaan.
Wel stom dat ik eruit zie als een groene kever.
Ga maar, voor ik hem een beuk geef. - Neem ze even over.
Meisjes. - Ik weet het, liefje.
Zeg maar dag tegen mama.
Dat is mijn vrouw. We houden van je.
Mijn broer heeft gisteravond in dit busje liggen wippen.
We moeten vaak stoppen. Ik heb een kleine blaas.
Neem de Wilbur Cross Parkway.
Cam. Wat? - Weet je nog? Tom en Linda's bruiloft.
We waren bang dat we te laat kwamen, we waren net op tijd.
De Wilbur Cross Parkway. In New Haven.
Ik maak je af. In New Haven moet je de 34 oversteken naar de Wilbur Cross.
Dan vermijd je Bridgeport. De bomen zijn daar veel groener.
Ik hou van je. - Wie was dat?
We kunnen naar de film gaan.
Of naar het strand van Plum Island.
Of naar het museum, naar het portret kijken van je overgrootvader.
Waarom hangt dat in het museum?
Omdat het geschilderd is door de bekende schilder John Singer Sergeant.
Waarom? Weet je dan niet wie we zijn?
Daar heeft jullie overgrootmoeder Gaga gewoond.
In dat hele huis? - Ja. Het mooiste huis op Beacon Hill.
Van Bullfinch, een beroemde architect. - Waarom waren ze zo rijk?
De spoorweg. Je betovergrootvader was de rijkste man van Boston.
Waarom zijn wij dan zo arm? - Dat geld zat allemaal in een trustfonds.
Alleen je overgrootmoeder mocht het geld hebben.
Zij bepaalde wie wat wanneer kreeg.
Lastig uit te leggen.
Wil je binnen kijken? - Mag dat dan?
Je kunt niet zomaar aankloppen. - Dit is Boston. Ze verwachten ons zowat.
Je betovergrootouders kregen de koning en koningin van Engeland op bezoek.
De koningin stikte haast in een kippenbotje.
Mr Fabrini komt eraan. - Dank je.
Goed, boven is een enorme balzaal... - Kan ik u helpen?
Cam Stuart. Mijn overgrootmoeder heeft hier gewoond, en ik wilde...
Ik woon hier. Ik geef geen rondleidingen.
Dit huis is vijf generaties van mijn familie geweest.
Mijn betovergrootvader is hier geboren, Kerstmis 1832.
Gaf hij toen ook rondleidingen?
Wel aan mensen die al vijf generaties verbonden waren met dit huis.
Dan was hij een beter mens dan mij. - Beter dan ik.
U hebt uw emoties niet in bedwang. Ik kom een andere keer wel terug...
...en laat mijn dochters hun erfgoed zien. Zeker weten, Mr Fabrini.
Dat was zo gênant. - Hij zou zich moeten schamen.
Nee, jij moet je schamen. - Welnee.
Die man was een eikel. - Nee, jij.
Je moet naar huis komen. - Over 12 dagen.
Je moet nu komen.
Ik weet dat het heel anders is nu. - Waarom kom je deze vrijdag niet?
Je zei dat je elk weekend zou komen.
Weet ik, maar ik heb het erg druk dit weekend. Het duurt niet lang meer.
Ik hou van jullie. - Wij van jou.
Dag, meisjes.
Papa. Papa, wakker worden.
We hebben te lang geslapen. We komen te laat op school.
Vergeet je rugzak niet. Kom op, naar de lift.
Hou hem even vast. Bedankt. Wacht, jij bent een vriendin van Maggie.
Cam. - Becca, moeder van Kyle.
Kom op, Amelia. - Ik kom te laat.
Welnee. Hier, je ontbijt. De belangrijkste maaltijd van de dag.
Kom op, Amelia. - Weet je...
...mijn ex-man zou dit nooit hebben gedaan. Ik vind het zo dapper.
De meeste mannen zouden zich ontmand voelen met hun vrouw als kostwinner.
Schiet op, anders kom je te laat.
Zal ik jullie straks ophalen? - Nee.
Ik ben er om 15.00 uur. - Nee.
Wat moet dit in hemelsnaam...
Je zou ons toch om 15.00 uur ophalen? - De auto wilde niet starten.
Willen jullie een carburator leren afstellen? Dat kan best met z'n tweeën.
Als je maar niet hulpeloos wordt. Zodra hij het weer doet, rij ik naar Mexico.
Wie is dat? - Ruth-Ann.
Nou jezelf niet voorstellen, hè? Omdat je te veel praat en zo.
Wil je je buren niet leren kennen? Je bent niet alleen op de wereld.
Dag, Cam Stuart. - Maggie vertelde het. Welkom hier.
Ruth-Ann McKay. Dag, meisjes.
Zal ik helpen? Ga maar even opzij. Hier, pak eens aan.
Mensen kunnen vriendelijkheid best waarderen. Dat bedoelde ik.
Ik heb ze.
Dag, ik ben Cam Stuart. Ik woon hier nog maar net.
Dag, ik ben Cam Stuart. Ik woon hier net. Flat 32.
Hier is het.
Moeten we helpen met wegzetten? - Nee hoor, dat lukt wel.
Het is geen moeite, hoor. - Dit was al hulp genoeg, bedankt.
Moet ik nog iets versjouwen of zo? - Nee hoor, alles staat goed.
Meubels verplaatsen verfrist de boel. - Hoeft niet. Ik ga koken, dus tot ziens.
Moet ik een ui voor je snijden? - Er hoeft geen ui in.
Wat heb jij? - Hoezo?
Ze smeet de deur voor je dicht.
Ze ging koken, zei ze. - Ze wilde van je af zijn.
Ik was gewoon vriendelijk. - Je bent irritant.
Mensen zullen voor je op de loop gaan. - Nee, ze zullen op me af rennen.
Want ze zien dat ik wil helpen met meubels versjouwen of kasten uitruimen.
Of ze een lift geven. Want ik ben een goede buur.
Dit is onzin. Jullie weten er niks van.
Ik heb dit leren koken aan boord van een Noors stoomschip op de Amazone.
Wanneer was dat? - Toen ik van Harvard was getrapt.
Je was toch van Exeter getrapt? - Allebei. Om verschillende redenen.
Ik ging op weg naar een tentamen, toen ik een doedelzak hoorde.
Op het plein stond een muzikant Schotse ballades te spelen.
Mensen deden geld in zijn hoed. Goed idee, dacht ik.
Ik ging ernaast zitten, legde mijn pet neer en begon te zingen met 'n Schots accent.
Ik kende de hele tekst. Hij riep dat ik moest oprotten.
Hij had je niet gevraagd om te zingen. Hij wou het geld zelf houden.
We raken aan de praat, en hij valt me aan.
We rollen vechtend over straat, over zijn doedelzak heen...
...en ik schijt van spanning in mijn broek.
Ik heb mijn tentamen dus gemist. - Werd je daarom eraf getrapt?
Nee. Het volgende semester had ik me ingeschreven voor 75 colleges.
Toen stelden ze vast dat ik geen geschikte Harvard-student was.
Allemachtig.
Meisjes, ik ga een paar uurtjes weg. Slaap maar lekker verder.
Ik ben voor of na middernacht terug. Welterusten.
Haal de ketting eraf, wil je? - Waar was je?
Haal die kloteketting eraf. - Je was er niet. Faith was heel bang.
Je moet die ketting niet gebruiken. Dat iele ding houdt geen inbreker tegen.
Hij hield jou wel tegen. - Ik wilde niet echt binnenkomen.
Mama is aan de telefoon.
Nou, bedankt hè?
Alles in orde, iedereen is ongedeerd.
Ik zei dat ik wegging, maar ze sliepen. Wat had ik dan moeten doen?
Had ik ze wakker moeten maken? - Nu weet ze dat hij er niks van kan.
Hij is dronken. - Is het goed dat mama dat weet?
Ik was met mijn vrienden in de kroeg. - Ze komt een week eerder thuis.
Lithium.
Open de deur, papa.
Mama komt vrijdag, dus we gaan de flat op tijd opruimen.
Jij moet de dozen uitpakken. - We moeten allemaal helpen.
Het zijn jouw dozen. - Wat moeten wij ermee?
Je hoeft onze kamer ook niet te doen. - Laat ook maar. Een fijne klotedag.
Hallo, vriend.
Ziet er goed uit, hè?
Wat prachtig. - Wat mooi.
Je moet alleen niet daar kijken.
Is dat een machete?
Nou en?
Hitler heeft maar één bal Göring twee, maar wel kleintjes
Himmler heeft ook zoiets
maar Joseph Goebbels heeft helemaal geen ballen
Kijk die planken. - Heeft papa gemaakt.
Het zijn maar planken. - Maar alles staat erop.
En niet op de grond.
Toen je papa leerde kennen, was hij toen ook net als nu?
Hij was grappig, meelevend. Hij wist alles over de natuur.
Hij had werk, dat was goed voor hem. Hij was een heel goede lichtontwerper.
Maar hij stond te veel onder druk. Dat wist ik niet.
Ik wist niks van manische depressies.
En in de jaren 60 had iedereen zenuwinzinkingen.
Ik wist dus niet hoe ernstig het was.
Je hebt vast spijt dat jullie getrouwd zijn. - Nee.
Helemaal niet.
Het was moeilijk om te komen dit weekend. Blij dat ik het heb gedaan.
Dit had je nou net nodig, Cam.
Dit wordt een prima oplossing voor ons.
PROJECT IN WORDING NIET AANKOMEN
MEE BEZIG AFBLIJVEN
LIJM MOET DROGEN
PAS OP SMEER AAN DE KETTING
LATEN STAAN GAAN WE LATER MEE SPELEN
Dat krijg je als je twee weken je haar niet borstelt.
Als jij niet gaat afwassen, doe ik het.
Best.
Je doet me pijn. Ik doe het zelf wel. - Best. Doe het dan zelf maar.
Waar liggen de sponsjes? - Wat is daar mis mee, dan?
Het stinkt. - Omdat het in het afwaswater lag.
Ik zeg ook steeds dat je het moet uitspoelen na de afwas.
Dit is vijf jaar oud. Smerig. - We gooien geen nuttige dingen weg.
Jij gooit helemaal niks weg. - Dat sponsje kan nog heel lang mee.
Goed, dan doe jij de afwas. - Goed, dat doe ik.
Met dit sponsje.
Ik wil het er niet meer over hebben. - Waarom doe je zo mopperig?
De vaart is er even uit, dat komt wel weer.
Ik heb een nieuw sponsje.
We hebben de perfecte baan voor papa bedacht. Pannenkoeken verkopen.
Net zoals in Parijs. - Jouw pannenkoeken zijn zalig.
Ja, en ik sta graag in januari mijn ballen eraf te vriezen.
Ik wil er een met chocola en kokos. - Hebben we.
Dat staat op het menu.
Overal wonen alleenstaande moeders, en die komen constant bij elkaar.
Of ze gaan samen koffie drinken. Maar niemand vraagt mij een keer mee.
Volgens mij hebben ze eergisteren met z'n allen geborreld.
Ik moet hier eigenlijk niet om lachen. - Welnee, het is hilarisch.
Ik ben een zeurkont. Daarom word ik niet uitgenodigd.
Ze zetten het op 'n lopen als ze me zien. - Ze zijn op hun hoede voor mannen.
Vooral getrouwde mannen met kinderen. - Zo getrouwd ben ik niet, hè?
We zijn toch een gezin?
Gaan we het echt zo doen?
Jij komt elk weekend thuis en slaapt op de bank?
Voorlopig wel.
We hebben niet meer samen geslapen sinds voor mijn inzinking. Ik ga dood.
Jij ook, je beseft het alleen nog niet.
Kunnen we niet gewoon deze fase doorkomen...
...en dan zien hoe het gaat? - Wat gebeurt er dan?
Dan kom je weer hier wonen. En dan? Wat moet er met mij gebeuren?
Weet ik niet. Ik weet alleen dat we er gestaag ons best voor moeten doen.
Wat een sexy antwoord.
Het is een heel eerlijk antwoord.
Is dit soms een grote test of zo? - Zo moet je het niet zien.
Je hebt een hekel aan tests. - Niet als dit het onderwerp is.
WINTER
De koelvloeistof is bijna op.
En er moeten nieuwe banden om.
Hij blijft hangen.
Er zit geen bodem in. - Wel een puike motor.
Er zit geen bodem in, en het dak roest. Gevaarlijk met twee kleine kinderen.
Ga je akkoord met 300 contant?
Dan voer jij mijn oude auto af.
Papa, Amelia moet huilen. - Jij huilt altijd.
Ik heb gezworen nooit meer te huilen. - Wat is er, liefje?
Wat gaat er met de oude auto gebeuren? Niemand wil hem.
Huilde je niet omdat deze auto klote is? - Onze oude auto was ook klote.
Duidelijk praten, meisjes. Jullie overgrootmoeder komt uit 1888.
Laten we na het eten een potje pesten. - Jottem.
We zeggen geen 'jottem', lieverd, maar 'ja'.
Hun moeder probeert dat al eeuwen. - Hoe is het met haar?
Heel goed. Ze komt elk weekend thuis. Alleen dit weekend niet, ze moet studeren.
Maar we redden ons wel, hè, meisjes?
Zeg tegen Betty dat het vlees heerlijk is.
Vinden jullie het vreemd dat je moeder in New York zit?
Ze wil betere carrièrekansen. - Vrouwen kunnen alles, zegt ze.
Ze is nogal streberig, hè? - Wij zeggen liever strijdlustig.
Ik ga aan de auto klussen. - Er zit geen bodem in, zeggen ze net.
Die zat er niet in. Ik heb deze uit je keuken gepakt.
Ik mocht ze hebben van Betty. - Bakplaten?
Je kunt er niet op staan, maar het houdt de kou en de rommel tegen.
Ik ben zo trots op je dat je in je eentje voor deze twee schatten zorgt.
Ik rij vooral in de Lincoln. Jij mag de Bentley wel hebben.
De Bentley?
Er zitten tafeltjes in. Mogen we in de auto eten?
Alle raampjes doen het. Er zit een bodem in.
Het ruikt zo lekker.
We wonen in een sociale huurwoning. - Weet ik, ik betaal de huur.
En daar zijn we heel dankbaar voor. - Hij kost haast niets.
Ik kan de Bentley niet onderhouden. Ik heb niet eens geld voor benzine.
Wou je geld voor benzine? - Nee, Gaga.
De meisjes zijn heel slim.
Op deze school krijgen ze geen uitdaging.
Als je echt wil helpen... Op een privéschool komen ze pas echt tot bloei.
Dat is niet echt een goede les voor ze, vind je wel?
Dat zal wel niet.
Sorry dat ik de Bentley heb geweigerd. Ik weet dat jullie teleurgesteld zijn.
Je had hem kunnen verkopen. Dan had je een pannenkoekbusje kunnen kopen.
Dat is echt geen goudmijn. Zeker niet in deze recessie.
Als je de Bentley had verkocht, hadden we nu geld.
Dat zou Gaga nooit goed vinden. - Het was een cadeau.
Zo werkt dat niet. Dat is lastig uit te leggen.
We hadden eindelijk iets gewilds kunnen hebben. Niemand wil wat wij hebben.
Papa heeft iets geweldigs gedaan. - Raad eens wat deze parkeerplaats kost?
Helemaal niks.
Dan zal het ook wel niks zijn.
We hebben een verrassing. - Dat is Jock, onze hond.
Amelia heeft de naam verzonnen.
Waarom doet hij zo?
Zijn vorige baas was gemeen. Hij doet zo als papa weg is.
Omdat hij zoveel van papa houdt. - Daar wordt aan gewerkt.
En een nieuwe auto? - Zijn vorige baas was heel gemeen.
Papa heeft 'm gered.
Brave hond.
Wacht, meisjes. Stop. - Jock, kom terug. Dat moet je niet eten.
Zij wonen toch ook in onze flat? - Ja, maar ze zijn gemeen.
Ze hebben dezelfde muts met roze pompon. Hoe gemeen kun je dan zijn?
Hé, meisjes. Jongen. Kom met ons meespelen.
Zijn ze gemeen?
Goed zo, zet hem onder druk, Amelia.
Handen omhoog, Amelia.
Ze zijn aardig, vraag ze eens op bezoek. - Echt niet.
Ik ga liever dood dan dat ik mensen uitnodig in die zwijnenstal.
Ze trappen op mijn ziel.
LENTE
Faith, maak jij de tafel even leeg? - Ik ben bezig.
We gaan zo eten, het zou fijn zijn als dat aan tafel kan.
Straks.
Nu.
Je bent zo gemeen. Ik ben je dienstmeid niet.
Nee, ik ben de dienstmeid.
Ik kook, maak schoon en speel voor chauffeur.
Maar jullie behandelen me als een sloof. Ik ga weg.
Jock, ga daar weg.
Maar er is geen oppas. - Niet nodig.
Maar dan wordt Faith bang. - Watje. Waar is ze dan bang voor?
Wolven? Vampiers? - Verkrachters.
Als er een aanklopt, doe je niet open. - Wat als ze geweld gebruiken?
Dan schop je hem in zijn ballen.
Ik moet hier weg, ik kan er niet meer tegen.
Ik wil volwassenen om me heen, geen verwende snotapen. Laat los.
Dag, Cam. Ga je naar boven?
Ik denk het.
Moet ik helpen met opvouwen? - Ik ben nog iets vergeten.
Zie je wel? Die ketting is waardeloos.
Het geeft een vals gevoel van veiligheid. Heb je niks aan.
Het spijt me. - We zullen voortaan minder bang zijn.
Ga naar bed. Ik ga opruimen.
Wat een waardeloos slot.
ZOMER
Wat is er met de Valiant gebeurd? - O ja, die is in brand gevlogen.
SIGARETTEN = DOOD
DE HUISARTS ZEGT DAT JE DOODGAAT
TWEE PAKJES PER DAG KOST JE 10 JAAR
ZO ZIET DE LONG VAN EEN DODE ROKER ERUIT
Ik ben depressief. - Logisch. De hond is weg, je bent blut.
En je bent irritant. - Je vergeet mijn aambeien.
Wat ga je doen? - Naar Kim, Ali en Thurgood.
Mag ik mee? - Welja.
Ik ook? - Nee, zeg. Dat zijn onze vrienden.
Neem ze eens mee hierheen. - Naar deze zwijnenstal?
Zeg dat nou niet. - Met onze vrienden rondhangen is gek.
Wij hebben ook een leven.
Hoe moet ik een leven hebben als ik niks mag doen?
Best. We zitten aan de picknicktafel.
De Dood. - Ga ik dood?
Dat gaan we allemaal. Ik doe het nog eens.
Heeft iemand een vuurtje?
We gaan wel verder bij jou thuis. - We hebben net een nieuwe bank.
Ik heb al wat. - En bij jou?
Mijn broer moet studeren. - Jullie mogen wel naar ons komen.
Kan ik je even spreken, Cam?
Ik ga bijna door het lint. Je mocht met ons mee, niet mensen uitnodigen.
Dat is toch leuk? - Moeten we het op een briefje schrijven?
Dan maak ik thee met kaneeltoast. We hebben spelletjes.
Ze mogen niet zien hoe we wonen. - Dat is niet jouw schuld.
Vertel ze dat je vader manisch-depressief of bipolair is. Hoe het nu ook heet.
Ga om mij geen vriendschappen uit de weg. Laat ook maar.
Het is heel anders dan anders. - Ik heb wel vaker rommel gezien.
Maar niet zoals bij ons.
Ik doe zijn deur gauw dicht.
We hebben vrienden bij ons.
Echt?
Waarom hebben jullie zoveel spullen? - Onze vader is Bipo-beer.
Bipolair. Manisch-depressief. - Mijn oom ook. Die woont ook zo.
Dat is cool.
Niet meer inzetten.
Thee met kaneeltoast? - Ja, graag.
Wat heb ik gewonnen? - 32.
Wie wil er chocoladetruffels leren maken? - Ik.
HERFST
Als jij en papa uit willen, hoeven we geen oppas, hoor.
We zijn niet bang meer. Vroeger wel.
Je bent zo oud geworden.
Volgens mij ben ik niet zwart. - Natuurlijk wel.
Maar ik zie er blank uit. - Je bent zwart.
Faith is zwart. Ik lijk op papa. - Jullie hebben wat van ons allebei.
Niemand gelooft dat ik zwart ben. - Amelia, je bent zwart.
Je moeder is zwart. Dus ben je zwart.
Goed, dan zeg ik voortaan dat ik zwart ben.
Ook al denken ze dan dat ik gek ben.
Natuurlijk is ze zwart. Haar moeder is zwart.
Ze is gewoon wat opstandig.
Het gaat goed met de meisjes, hè? - Ja.
Amelia heeft de pestkop van school in elkaar getrapt. Hij loopt nu op krukken.
Ik was apetrots.
Het gaat goed met je. - Met jou ook. Wie had dat gedacht.
Het gaat nog beter als ik hier straks werk kan vinden.
Heel erg bedankt dat je dit doet.
Je moet niet meer op de bank slapen, kom bij me in bed.
Ik kan niet in jouw kamer slapen. - Waarom niet?
Het is onvoorstelbaar. Cam, er staan daar drie fietsen.
Is dat de reden? - Ja. Er staan blikken verfverdunner.
Vorige keer zat er motorolie op mijn broek.
Dan ruim ik het toch op? - Dat maakt het uitnodigender, ja.
Je had dat nog nooit gezegd. - Ik wilde niet zeuren. Je bent volwassen.
Je vindt mijn kamer niet uitnodigend?
Nee, niemand vindt dat. Jijzelf vast ook niet.
Zeker weten. Ik ga opruimen. Over twee dagen is het er brandschoon.
We zullen zien. - En tot die tijd?
Er is een redelijk afgezonderde trap. Wat vind je daarvan?
De tijd van seks op de trap is voorbij.
Heb je seks op de trap gehad?
Mijn MBA is bijna afgerond.
Ik heb een heel goede referentie van professor Wilson.
Ik heb een baan aangeboden gekregen bij E.F. Hutton in New York.
Maar ik wil bij Howard & Co werken. - E.F. Hutton?
Wat fantastisch. - Waarom wilt u in Boston werken?
Mijn kinderen wonen hier. - Uw kinderen?
Jongens? Meisjes? - Twee meisjes.
Ze zijn erg onafhankelijk. Ik kan daardoor prima overwerken.
Ik kan ook vroeg beginnen. - U hoort nog van ons.
Heel erg bedankt.
Moet er voor elke omelet weer boter bij?
Een halve eetlepel per omelet. Hij mag best goed bruin worden.
Ben je al aan mijn kostuum begonnen? - Welk kostuum?
Mijn flamencokostuum voor de talentenjacht. Je zou een rok maken.
Dat is morgen al. - Weet ik.
Ik wist wel dat je het niet zou doen. - Nee, dat doe ik wel.
Het moet glitterig en franjerig zijn. - Komt voor elkaar.
Geen punt. Ik moet gewoon deze rok maken. Maar dan 200 keer groter.
Zo gaat ie goed. Het gaat zowat vanzelf.
Raad eens wat ik net heb gedaan. - Het is 05.00 uur.
Ik heb zojuist 'n schitterende rok voor je dochter gemaakt. Met glitters en franjes.
Geweldig. Maar ga nu maar slapen.
Ik ben helemaal niet moe.
Welke vader is er nu een flamenco-rok voor hun dochter aan het naaien?
Neem je je lithium wel in?
Niet meer sinds jij weg bent gegaan.
Als ik de hele dag kleine slokjes bier neem, blijf ik in evenwicht.
Wat vind je ervan? - De mooiste rok die ik ooit heb gezien.
Je lijkt wel een flamenco-meermin.
Ik hou van je, papa.
Luister eens. Het is gewoon niet gezond.
Je had beloofd je lithium in te nemen. - Jij had beloofd altijd van me te houden.
Volgens onze kledingvoorschriften moet u een stropdas om.
Nog één ding over lithium, als het mag. De langetermijneffecten zijn onbekend.
Ook van haldol, thorazine, valproïnezuur en al die andere 'behandelingen'.
Ik ben gewoon een proefkonijn.
Als ik niks had gezegd, had je niks gemerkt.
Ik ben 'n gek met zelfvernietigingsdrang. - Nee. Je moet je ziekte onderkennen.
Zoals jij je moedertaken onderkent?
Dat is oneerlijk. - Weet ik.
Weet ik.
Ik weet hoe moeilijk het is om in het weekend hier te komen.
Dat is het niet. Het is moeilijk om weg te gaan.
Iedereen vindt me de slechtste moeder ter wereld.
Alleen omdat ik het beste wil voor mijn kinderen. Jouw familie heeft blauw bloed.
Blanken die in armoede leven zijn excentriek.
Zwarte mensen die in armoede leven zijn niet vertederend.
Een schrale troost, maar niemand schijnt mijn armoede vertederend te vinden.
Ik schiet voor geen meter op in mijn slaapkamer.
Ik ga die baan bij E.F. Hutton aannemen.
In New York. - Ik kan dit niet blijven doen.
Dat weet ik, dat verlang ik ook niet van je.
Het is mijn beurt voor de meisjes.
Neem je ze mee naar New York?
En hoe moet het dan met ons?
Ik wist het.
Je hebt zoveel goede eigenschappen. - Mag ik een whisky met spuitwater?
Luister eens. Ik geloof nog steeds in je.
Ik wil het niet opgeven. Echt niet.
Maar ik kan het niet.
Heb je wel geprobeerd om hier werk te vinden? Of hoorde dit bij je plan?
Mijn plan was dat ik zou terugkomen na mijn studie...
...en dan hier een baan zoeken en kijken of er nog wat tussen ons was.
Maar we zouden sowieso de meisjes samen opvoeden.
Maar ik kan hier geen werk vinden. Ze willen me hier niet.
Waarom niet? - In Boston willen ze mensen zoals jij.
Dus je wilt een baan in Boston? Ga ik regelen.
Je ziet er goed uit. Alles naar wens? - Niet echt, Dicky.
Wat jammer. - Maggie heeft net haar MBA behaald.
Heb ik gehoord. Knap. - Waarom kan ze hier niet werken?
Het is een familiebedrijf. - Ja, maar er is geen vacature.
Dus als Dicky junior en die andere afstuderen...
Mijn andere zoon heet Sumner. - Goddomme, Dicky.
Ik weet hoe dat gaat. Dan maak je een vacature.
Dit is precies waarom je nooit op het kerstfeestje mag komen.
Mijn reet. Mijn vrouw werkt 50.000 keer harder dan iedereen hier.
Je moet vertrekken. - Je hebt geen idee hoe moeilijk het is.
Welke offers ze heeft gebracht. Ze moet hier in Boston kunnen werken.
Verdomme. Hou op. Doe normaal.
Waarom ben je zo nat? - Slapen de meisjes al?
Ja. - Heeft Faith haar rok laten zien?
Ja. Hij is prachtig.
Ik kan geen baan voor je regelen in Boston.
Dat geeft niet.
Ik ben in de rivier gesprongen.
Ik ga ze zo missen.
Weet ik.
New York is heel gevaarlijk.
Waar gaan we dan wonen? - Ik zoek iets in een veilige wijk.
Waar gaan we dan naar school? - Wordt aan gewerkt.
Fietsen kan daar niet. - Wel als je hier op bezoek komt.
Wie gaat er dan voor papa zorgen? - Hij kan voor zichzelf zorgen.
Ik ga naar de film en etentjes. Ik heb dan allerlei avonturen.
Avonturen zijn een slecht idee.
Hij gaat dan drinken en zorgt niet voor zichzelf.
Dat is niet waar. - Hij is eenzaam zonder ons.
Dat is wel waar. - Jullie verzorgen is zwaar geweest.
Hij brengt ons overal naartoe. - Ik mag allerlei films zien.
Hij maakt wentelteefjes. - Hij heeft muziek voor me gekocht.
Hij heeft even rust nodig.
Toen ik ziek was, bracht hij me aardbeien en kiwi, het lag als een bloem op 't bord.
Dat heb ik inderdaad gedaan.
Jullie kunnen bij papa op bezoek gaan, en papa kan bij jullie komen.
New York is een geweldige stad. Jullie zullen het er heerlijk hebben. Echt.
Ik kan niet naar New York komen. Te snel, te veel lawaai.
Constant mensen op straat. Daar word ik onrustig van.
Daar dacht ik ook net aan.
Ik begrijp wel waarom je niet meer met me wil samenwonen.
Ik ben veel beter als vader dan als echtgenoot.
Weet je wat Faithie gisteravond zei? 'Weet je wat het met papa is?
Hij is er altijd.'
Ik dacht dat ze dat irritant vonden.
Ik heb een plan.
Ik ga daar werken, geld verdienen.
De meisjes blijven hier bij jou. Hier kunnen ze fietsen, hun vrienden zien.
Maar we doen ze op een goede school, waar ze uitgedaagd worden.
Ik sta erop.
Weet je dat wel zeker?
In New York zitten ze opgesloten in een donker appartement.
Ik kom elke avond pas om 20.00 uur thuis. Dat wil ik niet voor ze.
Ze zijn mijn baby's.
EEN JAAR LATER
Goed zo, Amelia. Naar het doel. - Mooi schot.
Naar het doel, Caito. Schieten.
Mooi schot, vriendin van Amelia. - Waarom komt je vader altijd kijken?
Hij heeft niks anders te doen.
Mag ik vanavond bij Annie logeren? - Fifi wil met me naar de film.
Maar we mogen de boot van Eliot Perkins gebruiken. Ik wilde gaan picknicken.
Daar is het te laat voor. - Het is 16.00 uur.
Ik ga liever naar Annie. - Vraag of ze meegaat.
Serieus. Ze woont in Boston. Hoe vaak vaart ze naar huis?
Ze gaat met de trein. - Wil Fifi niet picknicken op een boot?
Ze wordt zo opgehaald. Mag ik mee?
Maar dit is de perfecte dag voor zo'n mooie boot op de rivier.
De rivier kan duidelijk mijn rug op.
De rivier schijnt een klojo te zijn.
Dag, papa. Dank je. Ik hou van je.
Ik ben zo trots op jullie. Mama ook.
Waarom? - Gewoon.
Ik hou van jullie.
Niet doen. Blijven kijken als we weglopen.
Ik keek alleen. - Maar dan voelen we ons rot.
Dat wil ik niet. - Jawel, daarom blijf je zo zielig staan.
Ik keek jullie gewoon na. Jezus. Dat mag, hoor.
We lopen nu weg, en draaien niet meer om.
We kijken niet meer achterom. - Hoeft ook niet.
We houden van je. Dag.
Niet huilen. - Ik kan er niks aan doen.
vertaling: Subs Media
VOOR MIJN OUDERS